یا صاحب الزمان !!!
زمین ، تنها در سایه وجود تو ، آفتابی خواهد شد !
خورشید ، تنها با نگاه به سیمای نورانی تو ، پرتو فشان می شود .
ستاره ها ، تنها به خاطر حضور تو ، صفحه آسمان را می آرایند .
عشق ، حرف اول نام توست .
ایمان ، گویا از برکت میلاد تو پدیدار شده است .
جاودانگی دیدگان تو ، جهان را بینا کرده و ابروان کمانی تو ، آهوان دشت غزل را به پوئیدن سرچشمه های نور و شور و حضور واداشته .
هر دلی که نام مقدس تو بر آن حک نباشد ، از تپش افتاده است !
هر سینه ای که داغ محبت تو در آن دیده نشود ، مسلول است و هر چشمی که تاب دیدن روی تو را نیاورد ، نابینا و معیوب !
ای راز ماندگاری دنیا ! ای امید دلها و جانها ! ای صبح صادق سیادت و سادگی ! ای دلداده ی همه جویندگان معانی ! ای ناب ترین نمای نوازش و آیش ! اگر تو در زمان جاری نبودی ، اگر نگاه سیَالت ، سایه ها و سیاهی ها را باز نمی شست ، اگر زمین سخنی از تو نمی گفت ، هیچ فروغی قادر نبود جهان را روشن کند و بشر را از مهجوری و هجران رهائی بخشد .
تو ، درشت ترین ثمره معنا ، بر درخت آفرینشی ، ما را گوهر باران نسیم نگاه و شبنم مهر و باران صفای خویش کن !
به امید آن روز زیبا که زمین و زمان ، از عطر ظهور مولایمان خوشبو و گل باران شود .
آمین یا رب العالمین
حضرت امام صادق (ع) فرمودند :
« صاحب این امر را ، به ناگزیر ، غیبتی است و در دوران غیبت ، باید از مردم کناره گیری کند و چه جایگاه خوبی است مدینه ! »
توصیه امام حسن عسگری (ع) در بستر بیماری و در آستانه شهادت ، به فرزند خویش این بود : « ... پسرم ؛ بر تو باد جاهای نهان و دور ، همواره در جاهای دور دست و پنهان زندگی کن که هریک از دوستان خدا دشمنی خطرناک و مخالفی مزاحم دارند .....»
امام زمان (عج) نیز در بیان سفارش پدر خویش چنین فرموده اند :
« به درستی که پدرم ( امام حسن عسکری« ع » ) با من عهد کرده اند که جز مخفی ترین و دورترین جای زمین ، وطنی نگیرم تا امر خود را پوشیده سازم و به خاطر وجود نیرنگ های گمراهان و منحرفان ، جایگاه خویش را از فتنه های امت های گمراه محفوظ بدارم . »
سید الساجدین امام علی بن الحسین (ع) نیز درباره امام عصر (عج) فرموده اند :
« در قائم ما ، شش نشانه از شش پیامبر است .... نشانه او از حضرت نوح (ع) عمر طولانی اوست ؛ نشانه او از حضرت ابراهیم (ع) تولد پنهانی و کناره گیری او از میان مردم است ؛ نشانه او از حضرت موسی (ع) خوف و غیبت اوست ؛ نشانه او از حضرت عیسی (ع) اختلاف مردم در حق اوست ؛ نشانه او از حضرت ایّوب (ع) فرج بعد از شدت اوست ؛ و اما نشانه او ازحضرت خاتم (ص) قیام وی به شمشیر است .»
هم اکنون هزارو صدو هفتاد و پنج سال است که آن بزرگوار ، غایب از دیده ها و بصورت ناشناس در سرزمین های دوردست سکنی گزیده اند و جهان و جهانیان عموماً از فیض حضور در آستان ایشان بی بهره اند. البته می توانیم با توبه و دعا برای ظهور حضرتش ، به این مظلومیت ایشان و محرومیت خود خاتمه دهیم .
از اینروست که در یارت آن حضرت می خوانیم :
« چقدر برای من سخت و دشوار است که مردم را ببینم ولی تو ـ محبوبم ـ را نبینم ؛ و حتی هیچ صدای پنهان و صحبت آرامی نیز از تو نشنوم .
برای من سنگین است که مردم و مخلوقات دیده شوند ؛ ولی تو دیده نشوی . برای من سنگین است که دشمنان تو را احاطه کرده باشند .» ( زیارت اول حضرت بقیه الله در سرداب مقدس / صحیفه مهدیه ص 623 )
از روایات استفاده میشود که در دوران غیبت ، عده ای از اوتاد در محضر امام عصر (عج) هستند و اوامر را اجرا و تا حدی از وجود مقدسش رفع غربت می کنند و اگر عمر یکی از آنها به سر آید ، دیگری جانشین او می شود .
دورازده قرن غربت / دکتر علی هراتیان