| تبليغات | X |
* شناخت امام (ع)
امام هشتم درنوشته ای خطاب به مامون درباره شرایع دین فرمودند :
« مَن ماتَ وَ لَم یَعرِف أئمَّتَهُ مِیتَهً جاهِلیَّه »
هر کس بی شناخت امامان خویش بمیرد ، به مرگ جاهلیت مرده است .
راستی چرا عدم شناخت ائمه (ع) همپای شرک و جاهلیت ، و تکذیب ایشان ، همردیف کفر و بی ایمانی شمرده شده است ؟! آیا غیر از اینست که جز با شناخت امام (ع) راه هدایت را نمی توان شناخت و جز با معرفت او ، به معرفت دینی صحیح نمی توان دست یافت ؟
به یقین ، شناخت امام عصر (ع) ـ که کلید همه معارف وحی است ـ تنها با یادگیری نامها و القاب و تاریخ ولادت و غیبت آنحضرت حاصل نمی شود .
باید جایگاه امامت را شناخت .
باید در حکمت نامها و نشانه های او اندیشید .
باید در شگفتی های ولادت وحیات او تأمل کرد .
باید غیبت پر رمز و راز او را به بررسی نشست و عوامل و لوازم آن را با نگاهی مسئولانه جست و جو کرد .
باید در کلمات و فرموده های حضرتش دقت نمود .
باید آنچه را که سبب خشنودی و ناخشنودی اوست باز شناخت .
و بالاخره ... اهداف و آرمانهای او را باید فهمید .
این اندیشه و تامل و بررسی و دقت و تدبر و فهم و شناخت ، مقدمه ای تعهد آفرین برای اطاعتی تعبّد آمیز از امام زمان (عج) است و چنین اطاعتی ، عین اطاعت از خدا و پیامبر است که غایب ایمان و اسلام به شمار می آید ؛ به طوری که اصلاً دین در معرفت آن حضرت خلاصه می شود . اصل اعتقاد به امام زمان (عج) و رجوع به ایشان و تسلیم در برابر آن بزرگوار ، بالاترین راه بندگی خدا و روح همه ی اعمال عبادی در دین به حسب می آید . به همین دلیل است که در یکی از زیارات امام عصر می خوانیم :
« ألسلامُ عَلَی الدّینِ المَاثور »
سلام بر دین ( به ما ) رسیده .
وجود مقدس ولی عصر (عج) و معرفت به ایشان همان دینی است که خدای متعال از بندگان خواسته و بر پیامبرش نازل فرموده است و در قیامت در مورد آن سوال خواهد فرمود .
ابراهیم بن عباس صولی گوید : در محضر امام علی بن موسی الرضا (ع) بودم .جمعی از دانشمندان سنی نیز حضور داشتند درباره این آیه سوال شد : « ثمَّ لَتُسألُنَّ عَنِ النَّعیم » ( تکاثر/102) این نعمتی که خداوند در روز قیامت از آن سوال میکند چیست ؟ یکی از آنها جواب داد : این نعمت آب خنک است !امام رضا (ع) با صدای بلند فرمود : شما اینگونه قرآن را تفسیر می کنید ! یکی می گوید : منظور از نعیم ، در این آیه ، آب خنک است ؛ دیگری می گوید : منظور غذای لذیذ است و آن یک می گوید : منظور خواب راحت و آسوده است ؛ ولی پدرم از پدرش امام صادق (ع) نقل فرمود که همین سخنان در مورد تفسیر « نعیم » درمحضرش مطرح شد . آن حضرت خشمگین گردید و فرمود :
« همانا خداوند ، بندگانش را در مورد آنچه به آنها تفضّل و مرحمت فرموده ، بازخواست نمی کند و به خاطر آن بر آنها منت نمی گذارد . منت نهادن بر انسانها در مورد نعمت های مادی پسندیده نیست . پس چگونه رواست که چنین کاری ناپسند ، به خدا نسبت داده شود ؟!
منظور از نعیم ، دوستی و ولایت ما خاندان رسالت است . خداوند در این باره ، پس از مرحله توحید و نبوت ، بندگانش را مورد سوال قرار میدهد . »
برکات پذیرفتن این ولایت تا بدانجاست که امام هشتم (ع) می فرماید :
« بر خداوند است که دوستان ما را ، که بحق به مقام ولایت و معرفت ما پیشوایان نایل شده اند ، همدم و رفیق پیامبران ، راستگویان ، شهیدان و شایستگان قرار دهد و آنان نیکو رفقایی هستند . »
برگرفته از کتاب : آفتاب در نگاه خورشید /دکتر مرتضی طاهری